|
Krótka
historia miasta
Listopad
1292: Wacław II wydaje przywilej
lokacyjny Nova Civitas Sandecz. Dokument był bardzo korzystny dla
osadników. Pozwalał im zbudować z miejsce jatki, dwie
łaźnie, dowolną ilość młynów. Miasto
mogło przeznaczyć na swoje potrzeby 5/6 wpływów z sukiennic,
kramów rzemieślniczych, składów winnych i probierni srebra.
1311:
W czasie buntu mieszczan krakowskich
przeciwko Łokietkowi, Nowy Sącz opowiedział się po
stronie władcy. Mieszkańcy zyskali miano Wasza nazwa wierni
Sądeczanie. Liczne przywileje i nadania, jakie za tym poszły,
umacniają pozycję grodu jako ważnego przygranicznego
punktu handlowego w tej części kraju i otwierają mu lata
świetności.
1350
1360: Kazimierz Wielki rozbudowuje
miejskie fortyfikacje oraz istniejący już zamek. Sądeccy
kasztelanie zasiadali w Senacie na czołowych miejscach. Ostatni
starosta sądecki Stanisław Małachowski był
również marszałkiem ostatniego sejmu Rzeczypospolitej.
Kwiecień
1410: Władysław
Jagiełło spotyka się w sądeckim zamku z księciem
Witoldem, skąd wyrusza na wyprawę wojenną przeciwko
Krzyżakom. Nowy Sącz zyskuje sławę dzięki
wyrobom metalowym i sukienniczym.
1448:
Biskup krakowski Zbigniew
Oleśnicki wynosi kościół św. Małgorzaty do
godności kolegiaty. Później, ten sam kościół zostaje
bazyliką mniejszą.
Wiek
XV i XVI: Nowy Sącz przeżywa
lata świetności. Dzięki znakomitym artystom i
rzemieślnikom, miasto rywalizuje w sztuce z Krakowem.
Wiek
XVII: Nowy Sącz podupada i traci
na znaczeniu. W roku 1611 wielki pożar niszczy miasto. Potop
Szwedzki dopełnia zniszczeń. Kolejne wojny doprowadzają
miasto do upadku. W drugiej połowie wieku zamieszkuje w nim
około 1 300 osób.
Wiek
XVIII: Dwa lata przed pierwszym
rozbiorem Polski, po konfederacji barskiej, tereny Sądecczyzny
zajmują wojska austriackie. W 1772 roku ziemia sądecka
oficjalnie zostaje włączona do monarchii
Austro-Węgierskiej. Rządy zaborcy sprowadziły Nowy
Sącz do rangi prowincjonalnego miasteczka, siedziby cyrkulu.
Wiek
XIX: Szansą dla miasta staje
się uruchomienie tarnowsko-leluchowskiej linii kolejowej. W 1884
roku, miasto uzyskuje połączenie kolejowe z Chabówką. W
tym samym roku miasto otrzymuje kanalizację. Pod koniec wieku
rozpoczęto budowę Starej Kolonii robotniczo-kolejarskiej
dzielnicy mieszkalnej ze 100 domami, kościołem, 2 szkołami
i centrum kultury. W 1892 roku, miasto liczyło 12 000
mieszkańców. Miało też centralę telefoniczną,
drukarnie i lokalne gazety.
Rok
1918: Odzyskanie
niepodległości. Miasto otrzymuje szpital, elektrownie,
gimnazjum, wodociągi i rzeźnie.
6
września 1939: Do Nowego
Sącza wkraczają Niemcy. Miasto zamieszkiwało 34 tyś.
obywateli. Wojnę przeżyła 1/3. W dzielnicy zamkowej,
hitlerowcy urządzili getto, skąd wywozili do obozów
zagłady sądeckich Żydów. Nowy Sącz wychodzi z wojny
bardzo zniszczony. Straty sięgają 62% majątku.
1975:
Nowy Sącz zostaje stolicą
województwa, liczącym się na południu kraju ośrodkiem
miejskim i administracyjnym.
Koniec
lat 80-tych i początek 90-tych: Razem
z resztą kraju, miasto korzysta z owoców powrotu do demokracji. Następuje
szybki rozwój miasta i jego infrastruktury.
2000:
Reforma administracyjna kraju czyni
Nowy Sącz stolicą powiatu. Działalność
Wyższej Szkoły Biznesu National Louis University
przyciąga do Nowego Sącza młodych ludzi z całego
kraju i z wielu miejsc na świecie.
1
maja 2004; Wraz z całym krajem Nowy
Sącz staje się częścią Unii Europejskiej
skupiającej 25 państw. Miasto i jego mieszkańcy stoją
przed nowymi wyzwaniami i szansami płynącymi z członkostwa
w UE.
|
